Cebulowa dla Dżasti + takie tam...

Nie, nie mylą Was Wasze piękne oczy - nadeszła ta wielkopomna chwila kiedy to Kala postanowiła wreszcie coś napisać... - cieszycie się? (wiem, wiem - skromności nie mam za grosz ). Nie będę obiecywać, że od tej pory notki będą częściej się pojawiać, bo pewnie i tak słowa nie dotrzymam, zwłaszcza, że coraz częściej mam wrażenie, że chyba się wypalam w kwestii pisania bloga. Piszę już jakieś 6-7 lat z przerwami, ale jednak (Zim, pamiętasz jeszcze tego mojego czarno-zielonego z Onetu?) - kupa czasu, a człowiek się zmienia. Poza tym ostatnio oprócz chronicznego braku czasu na pisanie - zwyczajnie mi się nie chce...

W czerwcu mam państwowy egzamin zawodowy. Jak zaczynałam się uczyć w tym technikum uzupełniającym 2 lata temu, to myślałam, że nie mogę robić nic bardziej nudnego i jakoś średnio sobie wyobrażałam dom (a w zasadzie 2 bo u matki też wciąż robię za kucharkę, sprzątaczkę i niańkę do -dużych już przecież - dzieci, ale to temat na osobny,obszerny post), studia, pracę, faceta i jeszcze tą szkołę jednocześnie. Teraz uważam to za duży +, a na zajęcia zawsze chodzę z zainteresowaniem, a i teraz już żalem, że to zaraz koniec. Egzaminów w tym semestrze miałam 7 wszystkie udało mi się zaliczyć w terminach zerowych, a średnia 4,6 zadowala więc przez 3 tyg mam wolne chociaż weekendy i mam zamiar to wykorzystać co by chociaż moją chałupkę jakoś gruntowniej ogarnąć. Od okresu przedświątecznego sprzątałam tak tylko biegiem, a choćby sterta prasowania w szafie prosi się o swoją kolej (podając następny przykład - moja choinka jest naprawdę ogromna bo ma z 30 cm, a rozebrałam ją i schowałam ok. tydzień temu) - dom to dla mnie coraz częściej hotel, w którym sypiam i jem - czasami... Mimo wszystko nie wyobrażam sobie mieszkania z powrotem w rodzinnym domu, a i tempa życia na razie nie mam zamiaru zmieniać póki nie ma takiej konieczności - jest dobrze...

Wracając do kwestii jedzenia... 

Zupa cebulowa

Oryginalny przepis w zasadzie identyczny jak ten TU, ale tak jak u Dżasti - coś tam zmieniłam, coś tam dodałam itd.
 (robiłam też tą "podstawową" wersję, ale moja nie chwaląc się lepsza wyszła)
 
SKŁADNIKI (spora porcja):

•  1kg cebuli
• 1l. wywaru warzywnego (osobiście nie używam kostek rosołówek, ale można i tak jak kto woli)
• 1 kostka/100g  serka topionego (naturalny, gouda, edamski - opcjonalnie) 
• 3 łyżki startego miękkiego sera żółtego
• 1 duży ząbek czosnku lub 2 mniejsze
• 4 kromki chleba razowego (nawet lepiej jak jest "wczorajszy")
• 2 łyżki oleju
• 1 łyżka masła
• gałka muszkatołowa
• sól i pieprz

1. Cebulę obieram, kroję dość drobno (ale nie siekam na paćkę), i smażę na oleju, aż zrobi się lekko złotawa (trzeba uważać tylko żeby jej za bardzo nie przypiec bo zrobi się gorzka, a tego nie chcemy)
2.  W międzyczasie stawiam na gazie garnek z wywarem. Do gorącego wywaru wrzucam podsmażoną cebulkę, przykrywam i gotuję na małym ogniu ok 30min.
3. Po tym czasie wrzucam do garnka z zupą serek topiony (pokrojony na mniejsze kawałki rozpuszcza się szybciej) - zamiast czekania, aż się rozpuści można zmiksować zawartość garnka, ale ja zwykle wybieram tą pierwszą opcję
4. Doprawiam solą, pieprzem i gałką do smaku
5. Przekrajam ząbek czosnku na pół, nacieram nim kromki chleba z obu stron i podsmażam lekko na maśle, po czym kroję go na mniejsze kawałki
6. Podaję zupę dodając na wierzchu kilka wcześniej przygotowanych grzaneczek i odrobinę sera żółtego

SMACZNEGO!

PS. Dżasti zauważyłaś, że nawet "Ż" w tytule jest takie jakby... - Twoje? hehe - przypadek..