Jestem!

Problemy internetowo - techniczne poszły w niepamięć, blogowy marazm zniknął tak więc powracam. Nie była to jakaś bardzo długa przerwa, ale jednak. Pytania typu: "Kiedy nowa notka?" zdarzają się nie rzadko, co ciekawsze coraz częściej od osób bywających tutaj, czytających i jednocześnie "milczących" pod notkami (miło jest wiedzieć, że są i tacy). Mnie samej też czasem najzwyczajniej brakuje tego miejsca...

Nawiązując z lekka do poprzedniej notki (a w zasadzie nie nawiązując) postanowiłam na razie nie rozwijać tematu. Pisałam pod wpływem emocji, teraz twierdzę, że jednak muszę dla własnego dobra i spokoju umieć od początku zachować chłodne spojrzenie na pewne sprawy, zwłaszcza te ważne, a jak (i jeśli) sprawa z poprzedniego wpisu się będzie rozwijać to z pewnością dowiecie się pierwsi... - w końcu to mój "spowiadaczo-wyżalnik" nie

Szyszka kilka dni temu stracił pierwszego mleczaka (dolna lewa jedynka) Rozpaczał przez bez mała 2 godz co ciekawsze, nie z bólu a z samego faktu, że ząb wypadł. Na nic zdały się moje tłumaczenia, że ząbek odrośnie nowy i ładny, telefon do mamy "żeby się pochwalić"i przekupstwo (wiem, to nie wychowawcze, ale tonący brzytwy się chwyta). Wysilałam swoją mózgownicę, opowiadając historyjkę o "Ząbkowej Wróżce", która to w zamian za ząbka zeta przysłowiowego pod poduchą zostawia, co wiąże się z kupnem nazajutrz loda farbującego jęzorek na niebiesko (nie wiem co dzieci w tym widzą, ale ostatnio to chłopaków ulubione) - nic z tego... - koniec końców dziecko szlochało tak długo, aż usnęło...

M. znów domaga się mojej uwagi. Pisze sms-y, w których mówi, że chciałby żebyśmy przyjaciółmi byli - no on sobie chyba żarty ze mnie stroi... Próbuje wejść mi na poczucie winy pisząc, że nie ma przyjaciół, jakby to moja wina była (faktem jest, że wielu znajomych mieliśmy wspólnych, ale jakoś po rozstaniu przyjaciele przy mnie nadal są, a to on "biedactwo" został sam, więc to powinno dać mu coś do myślenia moim zdaniem). Najśmieszniejsze jest to, że M. chce, żebym poszła z nim gdzieś na kawę (no niedoczekanie! co on sobie wyobraża...?! że pójdę tam i będę "merdać ogonkiem" z radości, że go widzę...?!). Moja cierpliwość jest już mocno nadwyrężona i ma się poważnie ku końcowi. Byłoby niedorzeczne, gdybym zmieniła przez faceta numer telefonu, ale jeszcze trochę i będę musiała to zrobić żeby nie dostawać od niego takich głupich propozycji, obarczania winą, wypominania (za przeproszeniem) pierdół, czy użalania się nad sobą.

No tak... ponarzekałam sobie, a teraz zmykam nadrobić zaległości - czyli zerknąć co tam u Was.
Miłego dnia i do następnego.

PS.

•  Aldi, odbierz pocztę (mailową oczywiście)

• Salanee, Ty też odbierz - wysłałam ci obiecaną książkę (wiedzieliście, że na Gmail'u jest jakiś dziwny limit wielkości/ciężaru przesyłanych załączników ? Musiałabym z 5 maili wysłać, żeby całość poszła... W końcu wysłałam to przez swoją pocztę śmieciową - wp - i podobno wiadomość dostarczono...)