Taka ja Kala

Oj wydaje mi się, że chyba troszkę wystraszyłam Was dwiema notkami, które tutaj były i które przeniosłam w inne miejsce dostępne dla chętnych i to w dodatku niektórych chętnych (jeśli chcecie dostać się tam, piszcie a "dorobię kluczyk" komu trzeba). Wiem, moje niezdecydowanie jest wybitne (można się śmiać) ale ten mój kawałek sieci będzie jednak wciąż powszednio udostępniony.

Pogoda jest piękna, aż żal siedzieć w domu. Dziś już od jakiegoś czasu siedzę  na ławce przed domem z komputerem na kolanach i Szyszkiem w piaskownicy.  Próbuję wciąż się uczyć na jutrzejszy egzamin i mimo, że robię to od kilkunastu w sumie dni to wciąż mam wrażenie, że nic nie umiem. Kumpela z roku śmieje się, że ja zawsze tak mówię a potem dziwnym trafem 4 mi wskakuje do indeksu, ale tym razem poważnie niewiele potrafię powiedzieć nie zaglądając w notatki, co gorsza z przedmiotu, który nie jest moją mocną stroną a nawet bardzo nie jest...

Tydzień z Szyszką owocował w zabawne sytuacje i powiedzonka:

Mały siedzi i rozkłada klamerki do prania kolorami na podłodze. Cisza od dłuższego czasu więc wkraczam do pokoju zaczepiając go w rytm przyśpiewki skandujących kibiców piłkarskich:
- Szyszko łobuzie, na na na Szyszko łobuzie...
na co mały odpowiada:
- Szyszko łobuzie co z ciebie wyrośnie, pomidor na sośnie!

Siedzimy w kuchni jemy zupę ogórkową przygotowaną na obiad. Szyszka na krzesełku od strony kuchenki, ja dalej. Na kuchence stoi czajnik, grzeje się woda. Szyszek wstaje przesuwa krzesło i mówi:
- Zaraz zamarznę od tego ogienia! Ja już dłużej tego nie wytrzymam!

Wczoraj siedzimy w pokoju, układam z nim żołnierzyki. Do pokoju wlatuje mucha.
- K. patrz bąk!
- Szyszko, nie bąk tylko mucha.
W tym momencie mały biegnie do kuchni, wraca ze szmatką w ręku i wymachując nią w powietrzu woła:
- Chodź tu mucho, no chodź! Zaraz cię złapię faceciku!