Taka ja Kala

Ostatnie dni stały się dla mnie taką rutyną, że chyba nawet nie specjalnie jest o czym napisać choć ciągnie mnie tutaj.
30 maja Kubelusz ma komunię, a ja to skwituję krótkim zwrotem: nie chce mi się... Nie chce mi się tej całej "imprezy" (czyt. siedzenia za stołem, uśmiechania się i nie klejących się rozmów) a już teraz jest histeria panika i przyjęcie dziecka sięga rangi niemal wesela - wynajęta restauracja, dwudaniowy obiad, ciasta, kawa, desery... Mam tylko nadzieję, że goście nie dadzą się zwariować i nie wyskoczą np z komputerem czy telewizorem na prezent. Może jestem staroświecka, może dziwna ale jak ja szłam do komunii to jak dostało się zegarek, kolczyki, czy łańcuszek z medalikiem to była wielka radość, a rower to już sensacja. A teraz...? Świat zwariował...