Taka ja Kala

I znów milczałam dłuższy czas... Czasem wręcz przechodzi mi przez myśl czy w ogóle tu wrócę, bo nawet gdy znajdę chwilę czasu i pojawi sie myśl, że mam tak wiele do napisania to jednak chęć odpoczynku góruje i pisanie odkładam "na jutro" (czyt. nieskończone jutro).
 Jak zwykle wiele się dzieje - czasem myślę czy nie za dużo jak na jednego człowieka. I coć mam obok silne męskie ramiona na których zawsze mogę się wesprzeć, to czasem wątpię czy wyrobię na kolejnym zakręcie... Dlaczego? Jakiś czas temu zawzięłam się... Powiedziałam sobie, że muszę o siebie zawalczyć, by móc normalnie, szczęśliwie żyć i nie ciągnąć za sobą ogona... Terapia indywidualna, grupowa i kilkudniowe maratony terapeutyczne są teraz wpisane w moją codzienność... Czasem czuję, że zrobiłam krok do przodu i jestem z siebie dumna a czasem... coś przygniata i zaskakują mnie moje własne reakcje na niektóre sytuacje...
Cóż... mam za sobą skomplikowaną przeszłość sięgającą wielu wątków - trudne dzieciństwo...Ojciec agresywny alkoholik odrzucający mnie z powodu niepełnoprawności, szpitale i sanatoria, w których zostawałam sama nawet na kilka tygodni bez odwiedzin... Dorosłe życie które rozpoczęłam naiwnie wierząc, że wreszcie będzie dobrze, a zaraz potem wzbogacając niebo o anielskie dzieci... Dużo już zrobiłam, ale równie wiele pracy jeszcze przede mną...
Pozatym praca, szkoła dom i mężczyzna to już nie jest mało zajęć...

***

Ostatnio mój P. poruszył temat dzieci.... Sam bardzo chciałby je mieć, ja również, ale u mnie to pragnienie wiąże się z równie dużym strachem (wiecie co mam na myśli)... Przy okazji wizyty u gina (tabletki anty-dzieciowe mi się kończyły) poruszyłam ten temat.... Doktor G. stwierdził, że przeciwskazań nie widzi, wziął to bardzo do siebie wręcz tak jakbyśmy o to dzieciątko już sie zaczeli starać, zalecił nawet podstawowe badania...
Na odchodne z uśmiechem polecił dać się dużo partnerowi przytulać bo to łagodzi stresy, spacerować, rozsądnie i zdrowo jeść, nie dać się grypie, a jak się zdecydujemy - zacząć brać kwas foiliowy i często się kochać a on ma nadzieję, że zobaczy mnie juz w wersji 2w1 (hehehe)
W domu z P. przedyskutowaliśmy ponownie sprawę i póki co stanęło na tym, że jeszcze troszkę odczekamy a maluszek będzie postanowieniem noworocznym na 2013 rok...