Taka ja Kala

Zawiesiłam się... Gdy już zebrałam się w sobie żeby coś skrobnąć,  blogger się zbuntował i posłuszeństwa uparcie odmawiał. Pogoda jeszcze niedawno letnia niemal (zdążyłam się troszkę opalić) z dnia na dzień zrobiła się  szaro - buro - mokra, więc i dalsze (nawet bardzo dalsze ostatnio)  samodzielne wypady w miasto chwilowo wzięły w łeb. Dumna jestem z siebie bo jak na  "wózek - marnej jakości - z ręcznym napędem", są to sporej długości trasy i nawet krawężniki mi nie straszne. Trasę dom-poradnia mam już tak obcykaną, że dojazd zajmuje mi 10-12 minut co odpowiada mniej więcej szybkiemu spacerowi osoby chodzącej więc jest naprawdę nieźle, a biorąc poprawkę na to że moje "kochane MPD" raczyło otoczyć swą "opieką" nie tylko moje nogi ale i ręce też - jest wręcz świetnie. Chciałam napisać więcej ale internet mi się zacina i nie wiem nawet czy to pójdzie...