Po spotkaniu...

Zastanawiałam się czy o tym napisać, jak napisać... Napiszę, choć czuję się trochę jak nastolatka, opowiadając publicznie przecież o takich sprawach ale... Zim i dwie inne osoby odwiedzające mój internetowy kącik pytały mnie już o to jak było. Widzę więc, że i to dotykające mnie wydarzenie nie jest Wam obojętne a i w końcu to moje miejsce, ja być może kiedyś cofnę się do tych wspomnień i uśmiechnę się czytając... Poza tym, pisanie "wybiórczo" nie miałoby zbytniego sensu, tak więc...
W niedzielę już od rana czułam podekscytowanie i to nie małe końcu szłam na pierwszą od dawna "randkę" (sama nie wiem dlaczego ujęłam to w cudzysłów, ale to chyba wciąż moja ostrożność) i to nie z kimś kto był zawsze (oczywiście wiadomo o kogo chodzi) tylko z kimś innym, "nowym i świeżym". Po kilkukrotnym przebraniu się i cofaniu do domu "bo czegoś zapomniałam" stawiłam się w umówionym miejscu. Widziałam Go już z daleka... Ciepłe przywitanie i pytanie: "Jaki mamy plan?" (mieszka w innym mieście - jakieś 40km ode mnie, więc wszystko było w zasadzie w moich rękach skoro jedynie ja znałam okolice) Spacer był dość długi i bardzo przyjemny. Dużo rozmawialiśmy... żartowaliśmy... 6 godzin minęło jak z bicza strzelił. Nie planujemy zaraz wielce poważnego związku. Na razie jesteśmy na stopie koleżeńskiej, przyjacielskiej nie wykluczając jednak (lub wręcz w pewnym sensie licząc gdzieś po cichu na to - tak On twierdzi), że z czasem znajomość się nam rozwinie i stanie się poważniejsza. Dziś znów rozmawiamy internetowo, wspominając spotkanie, planując następne... Nie mogę spać na boku tak "spaliłam" ramiona, ale przez 40km przyleciał i pytanie: "Lepiej?" - lepiej...
Szaleństwo...

PS.Aldi, trzymaj się dzielnie i wygoń wstręciucha!