Bez pomysłu na tytuł

Znów mnie trochę nie było, ale w zasadzie nie miałam o czym opowiadać, a i chęci chyba jakoś brakło. I tak to wygląda... zbieram się i zbieram do napisania tutaj choć paru słów słów na dowód, że żyję no i zebrać się za nic nie mogę, a że w ostatnich dniach przyspieszyło mi tempo bo i wiosna i święta to posprzątać trzeba by jakoś gruntowniej, a lepszym jedzonkiem na święta z M. nie pogardzimy, także praca trwa. Tak w ogóle to nie wiem... dopiero co był 1 marca a tu już koniec (?) - aż trudno to przyznać, ale przeleciał mi chyba przez palce niestety, bo w zasadzie nic konstruktywnego czy pożytecznego nie zrobiłam w tym miesiącu...

Pogoda w kratkę - raz słońce, raz deszcz, ale czuć już w powietrzu prawdziwą, wiosenną aurę co mnie osobiście pozytywnie nastawia, a "dołki" i chandry gdzieś znikają, co cieszy mnie nie kryję :)

Z M. topór wojenny zakopany, choć jest chyba jakoś inaczej. Staramy się oboje, więc mam nadzieję, że wszystko wróci do normy. Rozłąka (bałam się jej szczerze powiedziawszy i nie wiedziałam co lepsze - ta separacja, czy tkwienie w konflikcie i czekanie aż "samo przejdzie") wyszła nam chyba a na dobre. Mogliśmy każde osobno, przemyśleć "to i owo", wyciągnąć wnioski, stęsknić się trochę... - i powiem, że obecnie jest zaskakująco dobrze, a i czasu dla siebie wzajemnie "dziwnym trafem" przestało brakować.

Święta spędzimy sami, w domu. Na początku plan był taki, że do teściów mych przyszłych się udamy w niedzielę na śniadanie, ale pewne zaskakujące (mnie również i to dość mocno) okoliczności i przebieg zdarzeń sprawiły, że jednak w domu zostajemy, ale o tym potem, bo to sprawa na osobną notkę. Tym sposobem, Kala pierwszy raz jedzonko na wiosenne święta szykuje sama (taki mój Wielkanocny debiut kuchenny).
Więc (wiem, wiem - nie zaczyna się zdania od "więc", ale tak się jakoś zagalopowałam) tutaj pojawi się moja prośba, o jakieś proste a ciekawe i niezbyt kosztowne przepisy na wielkanocne jedzonko. Aldi - mistrzyni w tej materii (jak się Ciebie kochana odwiedza to aż czasem ślinka cieknie), Ewcia - która mi już nieco tłumaczyła jeśli o moje "kuchcikowanie" chodzi (że też masz mamuś cierpliwość do mnie nie tylko względem gotowania) No i reszta dziewczyn - może coś mi podsuniecie? (w tym miejscu przypomnę, że ja mięska nie jadam, M. owszem, także wszelkie warianty są mile widziane).

Poprzedni tydzień "-" weekend, "+" miniony poniedziałek (skomplikowane? :D hehe - tak wyszło) spędzony z Szyszką obfitował w powiedzonka, które wywołują powrót przysłowiowego banana na moją facjatę. Chyba zacznę na bieżąco sobie je spisywać, bo mój podeszły wiek, powoduje już przebłyski sklerozy, a szkoda bo nie wszystko pamiętam a nieraz mało nie padnę ze śmiechu):

K: Szyszko chodź do kuchni, zupka czeka.
Sz: Szyszki nie ma, zostaw wiadomość!

W poniedziałek Szyszka bytował u nas. Siedzę z nim w kuchni, kroimy kopytka (dostał plastikowy nóż, żeby nie było) Przyszedł M. i powiedział do mnie coś, czego Szyszka nie zrozumiał (nie pamiętam co... - wspominałam o sklerozie?) na co mały bardzo poważnie odparł: "Nie mów tak do mojej dziewczyny!"

A teraz siedzą u mnie (na mnie prawie) obaj (tzn. Szyszka z Kubeluszem) i kłócą się, który się do mnie przytuli :)

Nutka na dziś, którą po prostu lubię (muzyka jest fajna, a słowa tak zakręcone, że aż sympatyczne):